allevogels


advertentieruimte

ook een website?

www.websitewf.nl

Wielewaal - Oriolus oriolus - Eurasian Golden-Oriole

De wielewaal, een van de meest opvallend gekleurde vogels die in Nederland voorkomen, is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Linnaeus, in zijn werk uit 1758. In 1832 is door Sykes de (mogelijke) ondersoort de Indiase Wielewaal (Oriolus kundoo) beschreven. De verschillende geleerden verschillen nog altijd van mening of het een ondersoort of toch dezelfde is, maar met gewoon een wat afwijkend uiterlijk. Zoals gewoonlijk, ik vind het prima zo. :-)

Ondanks de geweldig mooie kleur van deze forse vogel (hij is 25 tot 30 cm groot), wordt hij maar zelden gezien. Het blijkt een meester te zijn in verstoppen, tussen de bladeren is hij verbazingwekkend goed gecamoufleerd. Hij valt vooral op als hij zingt, alhoewel het aan hem toebedachte "dudeljo" wel erg veel fantasie vraagt van de toehoorder. Hij kan flink hard en helder zingen, dat wel.

Wielewalen zijn vruchten- en insecteneters met als aanvulling wat steviger vlees. Ze eten voornamelijk insecten, grote kevers en hun larven, vlinders en rupsen maar ook hommels zijn niet veilig voor ze. Daarnaast eten ze allerlei bessen en steenvruchten maar ook jonge vogeltjes en kleine knaagdieren. Hun snavel is sterk en scherp, prooien die te groot zijn om in een keer door te slikken, weten ze gemakkelijk te fileren.
Het zijn trekvogels, deze vogels trekken weg zodra het hier wat kouder wordt, ze overwinteren in Afrika.

Het leven van de wielewaal speelt zich hoofdzakelijk af in de boomtoppen, met name in loofbomen. Ook het nest wordt hoog in een boom gebouwd. Al rond half april, als ze net terug zijn uit Afrika, bouwt de pop een stevig nestje van grassprieten, snippers boomschors, mos en veertjes. Een legsel bestaat gewoonlijk uit 4 eieren, wit met wat zwarte spikkels. De oudervogels broeden ze om beurten in 2 weken uit en ze voeren en verzorgen de jongen ook samen. Soms helpen jongen van het jaar daarvoor die nog geen partner hebben bij de verzorging.

Jonge wielewalen groeien snel vanwege het hoge eiwitgehalte van het voedsel dat de ouders ze voeren, al na twee weken vliegen ze uit. Ze moeten dan ook snel zelfstandig worden, want al vrij vroeg in augustus begint de trek. Om "op te vetten", zoals dat zo mooi genoemd wordt, eten wielewalen in augustus zoveel mogelijk suikerhoudend voedsel, dus veel fruit en bessen. Als de kersen vroeg rijp zijn, kunnen ze een kersenboom flink toetakelen.
De trek is dan ook geen kort stukje, de vogels vliegen helemaal door naar Centraal-Afrika, tot in Kenia zelfs.

Terug naar boven


Copyright Allevogels.nl
Overname van foto's en/of artikelen is niet toegestaan zonder uitdrukkelijke toestemming van de beheerder van allevogels.nl. De copyright-rechten blijven te allen tijde bij de oorspronkelijke auteur cq fotograaf, geheel in overeenstemming met de Wet.