allevogels


advertentieruimte

ook een website?

www.websitewf.nl

Emberiza schoeniclus

Rietgors - Emberiza schoeniclus - Reed Bunting

De rietgors behoort tot de familie Emberizidae, de gorzen, een familie met maar liefst 172 soorten. Linnaeus beschreef de vogel al in zijn werk uit 1758 en zowel de wetenschappelijke als de Nederlandse naam zijn sindsdien niet veranderd. Rietgorzen zijn rond de 15 cm groot en komen voor in grote delen van Europa en Azië. Juist vanwege deze grote verspreiding hebben zich maar liefst 18 ondersoorten gevormd, hier een opsomming:

  • Emberiza schoeniclus schoeniclus, ontdekt in 1758
  • Emberiza schoeniclus passerina, ontdekt in 1771
  • Emberiza schoeniclus pyrrhuloides, ontdekt in 1811
  • Emberiza schoeniclus caspia, ontdekt in 1832
  • Emberiza schoeniclus intermedia, ontdekt in 1849
  • Emberiza schoeniclus pyrrhulina, ontdekt in 1876
  • Emberiza schoeniclus tschusii, ontdekt in 1898
  • Emberiza schoeniclus centralasiae, ontdekt in 1904
  • Emberiza schoeniclus pallidior, ontdekt in 1904
  • Emberiza schoeniclus reiseri, ontdekt in 1904
  • Emberiza schoeniclus harterti, ontdekt in 1906
  • Emberiza schoeniclus korejewi, ontdekt in 1907
  • Emberiza schoeniclus parvirostris, ontdekt in 1910
  • Emberiza schoeniclus incognita, ontdekt in 1917
  • Emberiza schoeniclus ukrainae, ontdekt in 1917
  • Emberiza schoeniclus witherbyi, ontdekt in 1923
  • Emberiza schoeniclus zaidamensis, ontdekt in 1929
  • Emberiza schoeniclus stresemanni, ontdekt in 1930
  • Rietgorzen doen hun naam eer aan, hun leefgebied bestaat uit rietvelden en -randen. Ook verblijven ze graag in dichte struiken, maar wel altijd vlakbij water. In het voorjaar zitten de mannetjes vaak bovenop zo'n struik te zingen om zo een territorium aan te duiden.
    Man en pop zijn in het broedseizoen gemakkelijk uit elkaar te houden, alleen de man heeft dan de zwarte kop en de felle witte band om de hals. De pop is het hele jaar gehuld in veel betere camouflagekleuren, vooral grijs en bruin. In de winter is ook de man wat minder opvallend gekleurd en veel mensen zien rietgorzen dan aan voor huismussen.

    Het voedsel bestaat voor een groot deel uit zaden van de diverse moerasplanten waar ze in leven, daarnaast eten ze allerlei insecten, vooral in de broedtijd. Ze zijn meesters in het vangen van muggen in de vlucht, ze maken razendsnelle vluchten door en over het riet, waarna ze vaak 5 tot 10 muggen tegelijk in de snavel hebben. Ook eten ze kleine kruipende insecten op de grond.

    Speciaal in het voorjaar is de zang van de mannetjes luid en duidelijk hoorbaar aan waterkanten met riet. De mannetjes zingen zo hard en mooi mogelijk om een vrouwtje te verleiden. Zodra een paar zo gevormd is, beginnen de vogels aan een nestje. Het mannetje helpt hier wel bij maar is nog niet klaar met versieren. Hij zingt ongegeneerd nog weken door om zo nog meer popjes te verleiden. Onderzoek heeft aangetoond dat in 8 van de 10 nestjes jonge rietgorzen liggen van verschillende vaders.
    Op een of andere manier hebben de mannetjes door als er jongen van een andere man in het nest liggen, ze voeren de jongen dan minder, zodat de pop meer haar best moet doen om de jongen groot te krijgen. Misschien nog wel vreemder; de jongen die "buitenechtelijk" zijn, zijn vaak sterker dan de eigen jongen en hebben meer kans om volwassen te worden.
    De eitjes van rietgorzen lijken op de schaal roodbruine adertjes te tonen, dit is karakteristiek voor gorzeneitjes.

    Terug naar boven


    Copyright Allevogels.nl
    Overname van foto's en/of artikelen is niet toegestaan zonder uitdrukkelijke toestemming van de beheerder van allevogels.nl. De copyright-rechten blijven te allen tijde bij de oorspronkelijke auteur cq fotograaf, geheel in overeenstemming met de Wet.