allevogels


advertentieruimte

ook een website?

www.websitewf.nl

Pyrrhura molinea hypoxantha

Mato Grosso groenwangparkiet - Pyrrhura molinea hypoxantha - Sordid Conures

De Pyrrhura molinae hypoxantha wordt gezien als een Pyrrhura molinae sordida ofwel Mato Grosso Groenwangparkiet met een kleurafwijking.
Er blijken diverse theorieën over de hypoxantha te bestaan. De meest waarschijnlijke en de door de 'grote jongens' (zoals bijvoorbeeld Thomas Arndt) gevolgde visie, is dat 'hypoxantha' een in het wild voorkomende kleurafwijking van Pyrrhura molinae sordida betreft.

In avicultuur zijn helaas diverse ondersoorten van Pyrrhura molinae door elkaar gefokt en tevens vermengd met hypoxantha. Daardoor is de zuiverheid van zowel de molinae ondersoorten als de hypoxantha helaas niet of nauwelijks meer te achterhalen.

Het gaat dus allemaal over de Groenwangparkiet, ofwel de Pyrrhura molinae molinae. Beschreven ondersoorten van deze vogel zijn:

  • Argentijnse groenwangparkiet (Pyrrhura molinae australis)
  • Geelvleugel groenwangparkiet (Pyrrhura molinae flavoptera)
  • Mato Grosso groenwangparkiet (Pyrrhura molinae sordida)
  • Palmarito groenwangparkiet (Pyrrhura molinae restricta)
  • Schlegel's groenwangparkiet (Pyrrhura molinae phoenicura)
Groenwangparkieten leven in Zuid-Amerika, voornamelijk in en rond Bolivia. Ze zijn gemiddeld 26 cm groot en er is geen uiterlijk verschil (voor de mens) waarneembaar tussen de geslachten. Ze leven in groepen van meestal rond de 25 vogels en bewonen bossen op bergwanden en in dalen in ruige bergachtige gebieden maar altijd onder de boomgrens. Ze zitten vaak in de bomen en ondanks hun soms felle kleuren vallen ze daar niet op.
Dat laaste geldt niet voor het geluid, Vliegende en foeragerende Groenwangparkieten houden bijna constant contact met elkaar door middel van stevig geluid.

Het voedsel van deze mooie parkieten bestaat uit vruchten van maarliefst 16 verschillende boomsoorten. Ze eten van veel soorten de zaden, de bloesems, de nectar en de vruchten zelf. Vijgen zijn favoriet maar verschillende vruchtdragende ficussoorten worden ook vaak bezocht. Deze bomen en struiken dragen het hele jaar door vruchten doordat ze door membramen ook in de droge tijd vocht uit de lucht kunnen opnemen.

De bomen dienen ook als broedplaatsen, Groenwangparkieten broeden in holtes en spleten in deze bomen. Ze gebruiken nauwelijks nestmateriaal, met slechts wat vermolmd hout als bodemmateriaal zijn ze al tevreden. Gemiddeld legt de pop 5 eieren die ze zelf in drie weken uitbroedt.
De jongen groeien niet erg snel, vermoedelijk omdat de oudervogels geen of nauwelijks dierlijke eiwitten voeren, en blijven tot wel 60 dagen in het nest voor ze uitvliegen.

Nog wat feitjes:
Groenwangen drinken opvallend vaker en meer dan andere parkietensoorten, ook zijn ze dol op baden, ze baden liefst elke dag.

De kleurvariant van onze foto is slechts een van de vele verschijningsvormen, niet één exemplaar is hetzelfde gekleurd.

Wij danken Hans de Vries voor de fraaie foto en Hans Wagenaar voor de informatie.

Terug naar boven


Copyright Allevogels.nl
Overname van foto's en/of artikelen is niet toegestaan zonder uitdrukkelijke toestemming van de beheerder van allevogels.nl. De copyright-rechten blijven te allen tijde bij de oorspronkelijke auteur cq fotograaf, geheel in overeenstemming met de Wet.