allevogels


advertentieruimte

Poephila personata

Maskeramadine - Poephila personata - Masked Grassfinch

De maskeramadine komt in het wild voor in een groot deel van Australië. Hij leeft op graslanden en aan de randen van bossen, maar wel altijd in de buurt van water. Hij is rond de 13 cm groot en hij valt het meest op door de forse gele snavel. Het is een sociale vogel, ze vormen paren voor het leven maar blijven wel in grote groepen samenleven.

Er is niet echt een heel duidelijk verschil te zien tussen man en pop, meestal hebben de mannen een wat groter maskertje, maar dit is geen garantie dat het een man is. De mannetjes zingen af en toe, vrouwtjes niet. De zang is niet hard of fraai maar geeft wel een duidelijk verschil aan.

Er is één ondersoort bekend, de witoor maskeramadine (Poephila personata leucotis). Deze komt vooral voor langs de Bowrivier in het noordwesten van Australië. Achter het zwarte masker zit een witte vlek en vlak voor de zwarte broektekening toont deze vogel een witte brede rand.

Maskeramadines zijn erg beweeglijke en snelle vogels. Ze horen beslist niet thuis in kleine (broed)kooien. Ze vliegen het liefst veelvuldig in de volière tussen de beplanting. Deze vogels blijven vaak wat schuw, grote graspollen en wat lage andere beplanting geven ze ook op de grond voldoende schuilmogelijkheden. In de winter is een vorstvrij nachthok aan te raden en dan nog alleen met vogels die al het hele jaar buiten zitten. Ze hebben beslist beschutting nodig en ze slapen graag in een nestkastje.

In het wild eten maskeramadines voornamelijk graszaden en zaden en bloemetjes van allerlei kruiden. Daarnaast eten ze kleine insecten en hun larven en spinnetjes. Heel af en toe eten ze wat groen, vaak blad van kruiden. Ze zoeken hun voedsel voor een deel op de grond maar het afstruinen van struiken en bomen op zoek naar bladluis en andere insecten lijkt ook een favoriete bezigheid.

Het koppelen van maskeramadines is nog meer dan bij gouldamadines soms erg lastig. Een man en een pop is zeker niet automatisch een goed kweekkoppel, de vogels moeten elkaar echt mogen, anders kunt u blijven wachten op jongen. Het meest succesvol blijkt de methode waarbij de vogels in een groep geplaatst worden, waar ze zelf een partner kunnen kiezen. Als u de vogels vooraf verschillende kleurringen geeft, kunt u ze indien gewenst later als koppel huisvesten, maar ook weer, zeker niet te klein. Meerdere koppels samen laten geeft echter ook prima broedresultaten.

In een volière bouwen ze meestal een nest in een struik, maar ook een nestkastje wordt wel geaccepteerd. Van grassen, hooi, touw en veren bouwen ze een stevige kraamkamer. De pop legt gemiddeld 4 eitjes per legsel, beide oudervogels broeden deze in 12 dagen uit. De jongen worden met vooral dierlijk voer grootgebracht. Een goed eivoer kunt u het best mengen met wat universeelvoer en levende buffalowormen, dan blijken ze het vaak erg goed te voeren. De jongen vliegen na ongeveer 20 dagen uit, ze hebben dan donkere, bijna zwarte snavels. Ze komen in een maand of 3 op kleur.

Vogels van 2 tot 5 jaar oud blijken vaak de beste broedresultaten te geven, alhoewel er ook poppen zijn die jongen grootbrengen als ze al 7 jaar oud zijn.

Als u met maskeramadines tentoonstellingen wil spelen, het zwarte maskertje en de broektekening dienen zo strak mogelijk afgetekend te zijn. De kleuren van de vogel zo egaal mogelijk. De aanbevolen ringmaat is 2,5 mm.

Terug naar boven


Copyright Allevogels.nl
Overname van foto's en/of artikelen is niet toegestaan zonder uitdrukkelijke toestemming van de beheerder van allevogels.nl. De copyright-rechten blijven te allen tijde bij de oorspronkelijke auteur cq fotograaf, geheel in overeenstemming met de Wet.