allevogels


advertentieruimte

Leptoptilos crumeniferus

Maraboe - Leptoptilos crumeniferus - Marabou Stork

Maraboes behoren tot het geslacht Leptoptilos, dat meerdere soorten bevatte, waarvan er nu nog 3 soorten in leven zijn. Allereerst dus de vogel in dit artikel, de Afrikaanse maraboe, Leptoptilos crumeniferus. Dat is de grootste van de drie nog levende soorten.

Daarnaast is er de grote Aziatische of Indische maraboe, (Leptoptilos dubius) met als subtiel verschil, deze heeft een metaalachtige glans op de rug.
Dan is er de kleine Aziatische maraboe of Javaanse maraboe (Leptoptilos javanicus), deze soort heeft een hoornplaat op de kop en is tevens de kleinste van de drie.

Van de volgende soorten zijn fossiele resten gevonden:

  • Leptoptilos richae (in Noord-Afrika)
  • Leptoptilos falconeri (in Zuid- en Oost-Afrika)
  • Leptoptilos pliocenicus (in de oeral en in Oost-Afrika)
  • Leptoptilos indicus (in India)
  • Leptoptilos titan (op Java)
  • Leptoptilos robustus (in Indonesië)
  • Leptoptilos siwalicensis (in Pakistan)
  • Leptoptilus patagonicus (in Argentinë)
    De laatste is de meest recente en meest opmerkelijke vondst, een Zuid-Amerikaanse verwant. Deze soort was vermoedelijk even groot als de Afrikaanse maraboe, maar had beduidend kleinere vleugels.

De uit Afrika afkomstige maraboe behoort, hoe vreemd dat ook klinkt als je hem ziet, tot de familie van de ooievaars. Hij onderscheidt zich echter van deze groep door zijn manier van vliegen. In tegenstelling tot andere ooievaarsoorten, vliegt de Maraboe met een ingetrokken nek. Verder is het een elegante vlieger, ondanks zijn gewicht van ruim 9 kilo.

De maraboe eet zowel dode als levende dieren. Dit kan een vis zijn, maar ook kikker, een duif, een jonge of oude flamingo of een krokodillenei. Het maakt hem dus niet uit of het dood of levend is, hierdoor tref je hem ook vaak bij karkassen aan. Hier eet hij gezellig met de overige aaseters mee.

Het vangen van een flamingo is een techniek die de maraboe uitstekend beheerst. Hij steek een opvliegende flamingo is zijn rug, zodat deze terug in het water valt. Hierna verdrinkt hij de flamingo, om hem vervolgens met een aantal soortgenoten in een paar minuten op te eten. Deze methode is zeer succesvol, omdat er altijd wel een prooi in een wegvliegende groep flamingo's zit.

Het nest wordt in een boom gebouwd van takjes. Hierin worden 2 tot 3 witte eieren gelegd, die gedurende 29 tot 30 dagen worden bebroed. De eerste paar weken groeien de jongen erg snel, door het in grote hoeveelheid aangevoerde voedsel. De ouders gooien dit voedsel op de nestbodem, waarna de jongen het opeten.

Na ongeveer 100 dagen verlaten de jongen het nest. De meeste vogels zijn zo rond hun vierde levensjaar geslachtsrijp. Een maraboe kan zowel in het wild als in gevangenschap een leeftijd van 25 jaar bereiken.

De maraboe leeft in de warmere streken van onze wereld, hierdoor is oververhitting een probleem voor deze vogel. Om deze oververhitting te voorkomen, maakt hij gebruik van de methode die "Urohydrosis" genoemd wordt. Dit houdt in dat hij zijn ontlasting langs zijn poten laat lopen. Hierdoor koelen zijn poten af en daardoor ook de rest van zijn lichaam. Ook gebruikt hij de luchtzakken in zijn nek, of gaat hij hijgen om de warmte af te voeren.

Terug naar boven


Copyright Allevogels.nl
Overname van foto's en/of artikelen is niet toegestaan zonder uitdrukkelijke toestemming van de beheerder van allevogels.nl. De copyright-rechten blijven te allen tijde bij de oorspronkelijke auteur cq fotograaf, geheel in overeenstemming met de Wet.