allevogels


advertentieruimte

Pheucticus chrysopeplus

Gele kernbijter - Pheucticus chrysopeplus - Yellow Grosbeak

De gele kernbijter is ook bekend als de gele kardinaal, de soort werd in 1832 wetenschappelijk vastgelegd door de Iers zoöloog, ornitholoog en politicus Nicholas Aylward Vigors.
Tegenwoordig worden er drie ondersoorten erkend:

  • Pheucticus chrysopeplus chrysopeplus
  • Pheucticus chrysopeplus dilutus
  • Pheucticus chrysopeplus aurantiacus
Alle drie de ondersoorten leven in de hooglanden van Mexico en wat buurlanden, de aurantiacus het meest zuidelijk.

Gele kernbijters leven soms solitair, soms als koppel. Man en pop zijn duidelijk te onderscheiden, alleen de mannen tonen de felgele kleur, de vrouwtjes zijn veel bruiner. Ze zijn wel even groot, rond de 21 cm en beide zijn robuuste stevige vogels met een krachtige zware snavel.

Deze fraaie vogels eten grove zaden, vruchten en insecten. Insecten vangen ze vaak in de vlucht, hoewel ze er vrij log uitzien, zijn het zeer behendige jagers. De snavel is aangepast aan de harde onhulsels van de zaden die ze het lekkerst vinden, die van ficussoorten. Ze kraken ze alsof het niets is, de naam kernbijter komt daar ook vandaan.

In de broedtijd bouwen beide oudervogels samen een mooi nestje hoog in een dichte struik. De man zingt in die tijd veel en hard. De gemiddeld 4 eieren bebroeden ze om beurten. Meestal komen de eieren al uit na 13 dagen en ook de zorg voor de jongen wordt door beide vogels gedaan. De jongen groeien hard op een dieet van fruit en insectenlarven en vliegen al uit voor ze twee weken oud zijn.
Het kan wel drie jaar duren voor ze helemaal op kleur zijn, ze blijven heel lang wat op de pop lijken.

Terug naar boven


Copyright Allevogels.nl
Overname van foto's en/of artikelen is niet toegestaan zonder uitdrukkelijke toestemming van de beheerder van allevogels.nl. De copyright-rechten blijven te allen tijde bij de oorspronkelijke auteur cq fotograaf, geheel in overeenstemming met de Wet.