allevogels


advertentieruimte

ook een website?

www.websitewf.nl

Haliaeetus albicilla

Zeearend - Haliaeetus albicilla - White-tailed Eagle

De zeearend (vaak ook Europese zeearend genoemd) is een van de 8 soorten binnen het geslacht Haliaeetus. Hij is voor het eerst beschreven door Linnaeus in 1758 en het meest verwant aan de Amerikaanse zeearend (Haliaeetus leucocephalus).
In 1831 ontdekte de Duitser Christian Ludwig Brehm dat er in Groenland nog een ondersoort leefde van de zeearend, de Haliaeetus albicilla groenlandicus. De eerst ontdekte kreeg toen de volledige soortnaam Haliaeetus albicilla albicilla, dat is gebruikelijk zodra er een of meer ondersoorten gevonden worden.

Zeearenden behoren tot de grootste vogels ter wereld en de Europese spant de kroon met zijn spanwijdte. Die kan wel 2 meter 55 bedragen, waarbij wijfjes groter zijn dan mannetjes. Mannetjes zijn 75 cm lang, wijfjes wel 90. Met een gewicht van gemiddeld 6 kilo zijn het ook nog eens zeer zware vogels.
Dat ze toch geweldig goed kunnen vliegen, danken deze reuzen niet alleen aan de grote spanwijdte maar meer nog aan het enorme oppervlak van de vleugels. De zijn zo groot en breed dat de bijnaam vliegende deur bijzonder treffend is.
Door gebruik te maken van thermiek zijn zeearenden in staat erg lang te vliegen zonder daarbij al te veel energie te gebruiken.

Het leefgebied strekt zich uit van het noorden van Rusland tot Scandinavië en zelfs Zuid-Europa. Ook in Nederland leeft een aantal paren. Zowel in de Oostvaardersplassen als in het Lauwersmeergebied en de Biesbosch zijn sinds 2006 weer zeearenden te zien. Ook zijn er alweer jongen geboren. De grootste concentratie zeearenden leeft echter in Noorwegen, vooral langs de kust daar.
Bijna altijd zijn het standvogels, alleen de vogels die echt heel noordelijk leven, trekken in de winter wat naar het zuiden.

De zeearend is hoofdzakelijk een aaseter en daarbij is hij zeker niet kieskeurig te noemen, hij eet zo'n beetje alles wat hij vinden kan. Kadavers van vissen, vogels en kleine en grote zoogdieren vormen een prima maal voor hem. Vanwege zijn formaat is hij vaak de baas als er meerdere gegadigden zijn, maar hij valt zelfs grotere dieren aan als het nodig is.
Daarnaast is het ook een prima jager, als er geen kadavers te vinden zijn, schroomt hij niet grote karpers uit vijvers te vissen, konijnen te pakken of watervogels te slaan.
Een opvallend detail; als er steenarenden jagen in zijn leefgebied, is de zeearend ook verrassend vaak meer jager dan aaseter. Echt verklaard is dit niet maar vermoed wordt toch dat de zeearend de kunst afgekeken heeft.
In tijden van schaarste kan de zeearend langer zonder voedsel dan andere roofvogels, dit komt omdat hij zijn voedsel langzamer verteert. Hij kan dan ook langer leven in gebieden met weinig voedselaanbod.

Zeearenden kiezen als ze rond de 4 jaar oud zijn een partner voor het leven, samen bezetten ze een groot territorium waar ze geen soortgenoten dulden. In de broedtijd verstevigen de vogels hun band nog eens door elkaars klauwen te grijpen en dan samen door de lucht te tollen. De vogels zijn in die tijd ook zeer luidruchtig.
Van grote takken maken de vogels samen een groot nest, hoog in een boom op of een rotswand. Het nest wordt vaak jaren achter elkaar gebruikt, soms zelfs door meerdere generaties. Het wijf legt 2 of 3 eieren die beide ouders om beurten bebroeden. Na ruim 6 weken komen de jongen uit het ei en deze worden nog eens 6 weken op het nest gevoerd.
Nadat de jonge zeearenden uitgevlogen zijn, leren ze alles van de ouders, ze blijven dan ook vrij lang rond het nest leven. Na een half jaar lijken de jongen al aardig op de ouders, alleen de witte staart verschijnt pas als ze ruim een jaar oud zijn. In het wild worden zeearenden gemiddeld 20 jaar oud.

Terug naar boven


Copyright Allevogels.nl
Overname van foto's en/of artikelen is niet toegestaan zonder uitdrukkelijke toestemming van de beheerder van allevogels.nl. De copyright-rechten blijven te allen tijde bij de oorspronkelijke auteur cq fotograaf, geheel in overeenstemming met de Wet.