allevogels


advertentieruimte

Neopsephotus bourkii

Bourke parkiet - Neopsephotus bourkii - Bourke's Parrot

De bourke parkiet werd voorheen tot de Neophema's gerekend, inmiddels is o.a. door onderzoek naar bepaalde proteïnes duidelijk dat hij daar toch niet bij hoort, vandaar de nieuwe wetenschappelijke geslachtsnaamnaam Neopsephotus. Het geslacht Psephotus bestaat al langer, hieronder vallen o.a. de roodrugparkiet en de vier soorten Blue Bonnetparkieten. Neo betekent nieuw, dus eigenlijk een nieuwe geslachtsnaam voortbordurend op een bestaande.
Binnen dit "nieuwe" geslacht is de bourke de enige soort. De naam bourkii is in 1835 door Sir Thomas Mitchell vastgelegd, als een soort eerbetoon noemde hij zijn ontdekking naar zijn generaal, Sir Richard Bourke.

De bourke parkiet is rond de 23 cm groot en komt voor in Centraal en in Zuid-Australië. Hij leeft op grasvlakten en in gebieden met veel lage struiken. Bourke parkieten leven daar in grote groepen en eten voornamelijk graszaden.
In het wild heeft de bourke een roze vleugelomzoming, in gevangenschap is die door selectieve kweek meestal rood, maar ook gele omzoming komt voor.

Anders dan bij bijna alle Neophema's is het verschil tussen man en pop niet direct duidelijk te zien. Meestal zijn de popjes iets kleiner en hebben ze een smallere kop. Mannetjes hebben blauw voor op de kop, poppen niet of bijna niet. Bourke parkieten zijn monogaam, een zelf gevormd koppel blijft voor het leven samen.

Bourkes zijn echte vliegers, ze hebben dan ook graag de ruimte, ze vliegen veel liever dan dat ze moeten klimmen. Een lange volière is dan ook het meest geschikt voor ze. Met een goed beschutte plek (droog en uit de wind) kunnen ze ook de winters buiten doorbrengen. Beplanting laten ze meestal heel, het zijn beslist geen slopers. Ze eten parkietenzaad, er zijn ook Neophemamengsels in de handel die ook de bourkes graag eten. U kunt de voeding aanvullen met trosgierst en kleine beetjes groenvoer en fruit.

Nog iets waarin bourke parkieten afwijken van Neophema's, bourkes kunnen zelf een nest maken als er geen nestblok of holte beschikbaar is. Op een plat vlak verzamelen ze grassen, mos en veertje en ze maken dan zelf een soort kommetje, niet al te netjes en fraai, maar afdoende. De poplegt er meestal 4 of 5 eitjes in, die door de pop 19 dagen bebroed worden, gerekend vanaf het derde ei. De man voert de pop op het nest. Als de jongen uitkomne, worden ze door beide ouders zeer goed gevoerd, dat gaat zo goed dat ze al met 6 weken zelf kunnen eten. Het duurt wel ruim een half jaar voor de jongen op kleur komen.

De Bourkesparkiet is opgenomen in CITES bijlage 2 en in bijlage B van de Europese basisverordening.

Terug naar boven


Copyright Allevogels.nl
Overname van foto's en/of artikelen is niet toegestaan zonder uitdrukkelijke toestemming van de beheerder van allevogels.nl. De copyright-rechten blijven te allen tijde bij de oorspronkelijke auteur cq fotograaf, geheel in overeenstemming met de Wet.