allevogels


advertentieruimte

ook een website?

www.websitewf.nl

Coragyps atratus

Amerikaanse zwarte Gier - Coragyps atratus - Black Vulture

De Amerikaanse zwarte gier hoort tot de familie Cathartidae, ook wel gieren van de nieuwe wereld genoemd. Hij komt voor in zowel Zuid- als Noord-Amerika. Er zijn drie ondersoorten:

  • de Coragyps atratus atratus ofwel Noord-Amerikaanse zwarte gier
  • de Coragyps atratus brasiliensis ofwel de Zuid-Amerikaanse zwarte gier. Deze komt voor in het noorden van Zuid-Amerika en in Midden-Amerika.
  • en de Coragyps atratus foetens, ook wel Andes zwarte gier genoemd. Deze soort leeft in het gebied rond de Andes.

Gieren worden vaak in een adem genoemd met roofvogels, maar eigenlijk is dat niet terecht. Roofvogels doden hun prooien zelf, gieren doen dat maar zeer zelden, het zijn aaseters. Door het opruimen van dode dieren vervullen ze een zeer belangrijke schakel in de natuurlijke kringloop. Gieren zijn in staat ook kadavers die al in verregaande staat van ontbinding verkeren, te eten, ze zijn namelijk immuun voor de ziekmakende bacteriën die daarbij een rol spelen.

De zwarte gier verschilt per leefgebied sterk in formaat, de grootte varieert van 55 tot wel 70 cm. De spanwijdte kan wel 150 cm bedragen. Met die grote vleugels kunnen zwarte gieren heel lang in de lucht blijven zweven zonder heel veel energie te verliezen, maar korter en minder makkelijk dan de meeste andere gieren die een nog groter vleugeloppervlak hebben.
Er is geen verschil waarneembaar tussen mannetjes en vrouwtjes, wel zijn vrouwtjes bijna altijd wat zwaarder. In het wild worden zwarte gieren rond de 20 jaar oud.

Zwarte gieren staan op de grond vaak met wijd gespreide vleugels. Dit doen ze om de warmte van de zon te vangen in de koude gebieden, om de veren te drogen en om rottende prooiresten te laten verdrogen, zodat die van het verenpak af vallen.

Zwarte gieren leven in groepen en zijn, voor gieren, bijzonder sociaal. Ze zweven vaak hoog boven bossen of vlaktes en zoeken prooi op gezicht. Bij het zoeken naar voedsel maken ze ook handig gebruik van een andere soort gier, de kalkoengier. Deze gier kan namelijk goed ruiken, hij vindt kadavers vaak als eerste. Waar kalkoengieren dalen, volgen de zwarte gieren vanzelf.

Zoals gezegd zijn zwarte gieren echte aaseters. Ze eten in de natuur de dode dieren, maar in de buurt van mensen eten ze ook slacht- en visafval, ze zijn niet bepaald kieskeurig. Naast aas eten deze gieren ook fruit, palmnoten en eieren van andere vogels.

Zwarte gieren nestelen in holtes, dat kan in een boom maar ook tussen rotsen zijn. Het vrouwtje legt meestal 3 witte eieren, die door beide oudervogels in 6 weken uitgebroed worden. De jongen vliegen uit als ze ongeveer twee maanden oud zijn.

Terug naar boven


Copyright Allevogels.nl
Overname van foto's en/of artikelen is niet toegestaan zonder uitdrukkelijke toestemming van de beheerder van allevogels.nl. De copyright-rechten blijven te allen tijde bij de oorspronkelijke auteur cq fotograaf, geheel in overeenstemming met de Wet.