allevogels


advertentieruimte

ook een website?

www.websitewf.nl

Eupsittula pertinax

Maisparkiet - Eupsittula pertinax - Brown-throated parakeet or conure

De maisparkiet is voor het eerst beschreven door Linnaeus, in 1758. De vogel werd toen ingedeeld in het geslacht Aratinga en dat is heel lang zo lang gebleven, hij heette dan ook Aratinga pertinax. Pas in 2014 is de officiële naam gewijzigd in Eupsittula pertinax.

Maisparkieten hebben een zeer groot verspreidingsgebied, ze leven in verschillende landen in het noorden van Zuid-Amerika en er zijn maar liefst 14 ondersoorten beschreven.

  • Eupsittula pertinax aeruginosa
  • Eupsittula pertinax arubensis
  • Eupsittula pertinax chrysogenys
  • Eupsittula pertinax chrysophrys
  • Eupsittula pertinax griseipecta
  • Eupsittula pertinax lehmanni
  • Eupsittula pertinax margaritensis
  • Eupsittula pertinax ocularis
  • Eupsittula pertinax paraensis
  • Eupsittula pertinax pertinax
  • Eupsittula pertinax surinama
  • Eupsittula pertinax tortugensis
  • Eupsittula pertinax venezuelae
  • Eupsittula pertinax xanthogenia
De ondersoorten verschillen onderling vooral door de kop- en keelkleur, die loopt van zachtgrijs tot geel en bruin.

De leefomgeving van deze parkieten verschilt ook heel erg per regio; ze leven aan de randen van tropische wouden, in mangrovebossen, op vrijwel open savannes en op vlaktes met veel struiken. Kennelijk past de vogel zich gemakkelijk aan.
Het is een vrij kleine vogel, zo rond de 26 cm groot en er is nauwelijks verschil zichtbaar tussen de geslachten al zijn mannetjes wel bijna altijd wat forser dan de poppen.
Op zich zijn het geen trekkers, alleen als het ergens heel erg droog wordt, verhuizen ze nog wel naar wat vochtiger oorden.

Maisparkieten eten zeer gevarieerd, naast zaden (het hoofdbestandeel van het menu) eten ze bladeren, bloemknoppen en bloemen, stuifmeel en nectar, allerlei insecten en hun larven en verschillende soorten fruit.
Niet tot vreugde van de lokale boeren vinden ze mais heel erg lekker, ze kunnen een maisveld in korte tijd leegeten als ze met veel zijn. Ze eten namelijk graag in groepen, ook in gemengde groepen met papegaaien en ara's.

Termietenheuvels vormen de ideale broedgelegenheid voor maisparkieten, de termieten zorgen voor een uitstekende klimaatbeheersing. Bij gebrek aan plek, gebruiken de vogels ook kieren in rotsen of gaten in oude bomen.
De eenmaal gevormde koppels blijven voor het leven samen, maar ze broeden wel graag met soortgenoten in de buurt. Het nest wordt nauwelijks bekleed en een legsel bestaat gemiddeld uit 4 eieren. Alleen de pop broedt de eieren uit in 6 weken. Beide ouders voeren de jongen en deze vliegen uit als ze rond de 7 weken oud zijn.
Jongen blijven vaak bij de ouders tot die aan een volgend nest beginnen.

Terug naar boven


Copyright Allevogels.nl
Overname van foto's en/of artikelen is niet toegestaan zonder uitdrukkelijke toestemming van de beheerder van allevogels.nl. De copyright-rechten blijven te allen tijde bij de oorspronkelijke auteur cq fotograaf, geheel in overeenstemming met de Wet.