allevogels


advertentieruimte

Deroptyus accipitrinus

Kraagpapegaai - Deroptyus accipitrinus - Hawk-headed Parrot

De kraagpapegaai is in 1832 beschreven door Johann Georg Wagler, een Duitse zoöloog. Hij bewerkte de vele aantekeningen en tekeningen die bioloog von Spix maakte tijdens een expeditie naar Brazilië. De vogel werd ingedeeld in het geslacht Deroptyus met de toevoeging coronatus (gekroond). Dat is later gewijzigd in accipitrinus, coronatus duidt namelijk op de aanwezigheid van een kuif en die heeft deze papegaai niet, het zijn de nekveren die hij op kan zetten, geen kuif.
Tijdens een expeditie bij de monding van de rivier de Amazone zag von Spix deze vogel en hij was zeer onder de indruk van het gedrag en de verschijning. De kraagpapegaai kan namelijk bijzonder dreigend overkomen als hij schreeuwend zijn kraag opzet, dit doet hij bij opwinding. Door de vele tekeningen en beschrijvingen die Spix maakte, kon Wagler de soort jaren later uitstekend beschrijven in zijn werk Monographia Psittacorum. Helaas voor ons is een groot deel van dit werk geschreven in het Latijns. :-)

Een kraagpapegaai is een forse papegaai, de man is rond de 35 cm groot en de pop is meestal net wat kleiner. Ook is de oogring wat lichter gekleurd bij de pop. Recent onderzoekt lijkt aan te tonen dat het geslachtsverschil ook te zien is aan groene omzoming van een rij borstveren bij de man.
Het natuurlijke leefgebied bestaat uit de zeer dichte begroeiing langs de rivier, daar klauteren kraagpapegaaien in groepen door de boomtoppen op zoek naar voedsel.

Kraagpapegaaien zijn zo goed als vegetariërs, alleen als ze jongen voeren, worden ook insecten gegeten. Normaal voeden ze zich met fruit, zaden, bloemen en bloemknoppen en noten. Een leefgroep zoekt dit voedsel in een gebied wat wel 40 of 50 vierkante kilometer goot kan zijn.

Na de dagelijkse trektochten verzamelt de groep zich op een vaste plek en de vogels slapen in natuurlijke holtes in bomen. Bij het verzamelen tonen vooral de mannetjes vaak de kraag om te imponeren en zo de beste plek te bemachtigen. Hierbij kunnen ze een dreigend geluid laten horen, soms heel zacht als grommend, soms ronduit schreeuwend. In een harmonieuze groep zijn er zelden echte gevechten, maar wanneer dit wel gebeurt, is het vaak met dodelijke afloop, de vogels kunnen extreem agressief zijn naar elkaar.

De slaapplaatsen worden ook gebruikt als nest. Mannen gebruiken hun fraaie kraag ook bij de baltsdans en als de koppels gevormd zijn, zoekt elk broedrijp paar een eigen nestboom. De pop legt per legsel 3 witte eieren, die ze zelf uitbroedt in 25 tot 27 dagen. De man bewaakt al die tijd het nest zeer fel, ook tegen soortgenoten. Zodra er jongen zijn, breekt voor de man een nog drukkere tijd aan; hij voert de jongen voornamelijk. Kennelijk zijn ook de jongen al erg fel en agressief onderling, want bijna altijd wordt er slechts één jong groot per nest.

Alles bij elkaar is de kraagpapegaai een bijzondere vogel. Het is een stevige knager, hij kan nogal luidruchtig zijn en het koppelen dient met veel beleid te gebeuren, agressie komt erg vaak voor. De nodige voorzichtigheid is ook geboden bij nestcontrole, de vogels zijn beslist niet bang aangelegd. Ook aan de voeding dient veel aandacht geschonken te worden, die dient zeer veelzijdig te zijn en met kennis van zaken samengesteld te worden.
Voor een ervaren liefhebber kan een koppel echter ook een aanwinst zijn, mooie, actieve en speelse vogels die in een ruime volière heerlijk willen klauteren, baden en spelen.

Terug naar boven


Copyright Allevogels.nl
Overname van foto's en/of artikelen is niet toegestaan zonder uitdrukkelijke toestemming van de beheerder van allevogels.nl. De copyright-rechten blijven te allen tijde bij de oorspronkelijke auteur cq fotograaf, geheel in overeenstemming met de Wet.