allevogels


advertentieruimte

ook een website?

www.websitewf.nl

Charadrius vociferus

Killdeerplevier - Charadrius vociferus - killdeer

De Killdeerplevier komt voor in Noord-Amerika en een paar noordelijke landen van Zuid-Amerika en onderscheidt zich van de bontbekplevier door o.a z'n dubbele borstband. De killdeerplevier, de bontbekplevier (Charadrius hiaticula) en de kleine plevier (Charadrius dubius) horen wel alle tot geslacht Charadrius. De killdeer is met 24 cm de grootste van deze drie. De naam komt van zijn roep, een klank waar Amerikanen het ezelsbruggetje killdeer van gemaakt hebben.

Deze kleine steltloper leeft op open vlaktes, op prairies vaak maar ook op landbouwgronden. Killdeerplevieren horen officieel tot de duin- en kustvogels, maar ze leven bijna altijd veel meer landinwaarts dan andere soorten die tot die groep behoren.

Anders dan de meeste plevieren, die het strand als foerageerplaats hebben, eet de killdeer voornamelijk insecten. Sprinkhanen en krekels zijn favoriet maar hij eet ook hele kleine spinnetjes en ander kruipsel.

Killdeerplevieren maken geen echt nest, ze leggen hun eieren in een klein kuiltje gewoon op het zand. De vogels hebben zo een manier gevonden om hun legsels zo min mogelijk op te laten vallen. De eieren liggen zonder nestmateriaal dus gewoon op de grond. Door hun kleur en spikkels lijken ze echter precies op ronde kiezelstenen, zodat de meeste rovers ze gewoonweg voorbij lopen.
Roofdieren die toch interesse lijken te tonen, worden afgeleid op de manier zoals ook "onze" kieviten dat doen. Ze fladderen alsof ze zwaargewond zijn steeds verder weg van het nest, zo een rover die een gemakkelijke prooi denkt te zien met zich meelokkend. Als de rover de aanval inzet, vliegt de plevier alsnog razendsnel weg en blijkt hij niets te mankeren.

Man en pop broeden de (meestal 4) eieren om beurten in ruim 4 weken uit en de dan niet-broedende partner bewaakt het nest. De eieren van de killdeerplevier zijn in verhouding erg groot, wel 2 keer zo groot als die van vogels van hetzelfde formaat. Dat is omdat de jongen nestvlieders moeten worden, ze hebben meer tijd èn voeding nodig in het ei om zich te ontwikkelen. Zodra ze uitkomen moeten ze kunnen lopen, zien, voedsel zoeken en daarnaast dekking zoeken indien nodig.
Beide ouders dragen fijn voedsel aan voor de kuikens, maar ze eten al direct zelf van de grond.

Dat deze Amerikaanse vogels ook grote afstanden kunnen afleggen blijkt uit het feit dat er in Europa al een aantal malen een verdwaalde killdeer gespot is, o.a. in 2005.

Terug naar boven


Copyright Allevogels.nl
Overname van foto's en/of artikelen is niet toegestaan zonder uitdrukkelijke toestemming van de beheerder van allevogels.nl. De copyright-rechten blijven te allen tijde bij de oorspronkelijke auteur cq fotograaf, geheel in overeenstemming met de Wet.