allevogels


advertentieruimte

ook een website?

www.websitewf.nl

Psephotus chrysopterygius dissimilis

Hoodedparkiet - Psephotus dissimilis of Psephotus chrysopterygius dissimilis - Hooded parrot

De hoodedparkiet staat op onze site vermeld onder twee verschillende wetenschappelijke namen. Dat is niet gebruikelijk maar de reden is simpel. De geleerden zijn het niet allemaal eens over de juiste indeling van deze vogel. Volgens een aantal heet de soort Psephotus dissimilis, volgens anderen is het ondersoort van de goudschouderparkiet en heet hij daarom Psephotus chrysopterygius dissimilis. Hij is in elk geval sterk verwant aan de goudschouderparkiet. Voor ons is het gewoon de hoodedparkiet.

De 25 tot 27 cm grote hoodedparkiet is voor het eerst beschreven door Robert Collet in 1898 en leeft in het noorden van Australië in niet te dichte bossen en op graslanden in heuvel- en rotsachtige gebieden. Ze houden zich veel op in bomen en struiken en komen alleen op de grond om voedsel te zoeken. Mannetjes zijn fraai gekleurd, vooral het geel en het blauw vallen op, poppen zijn overwegend zachtgroen. Beide geslachten zetten bij opwinding hun kopveren wat op tot een klein kuifje.

Hoodedparkieten voeden zich een groot deel van het jaar met graszaden. Om deze te bemachtigen moeten ze vaak op de grond komen, waar ze het meest kwetsbaar zijn. Daar hebben ze wat op gevonden, Ze eten namelijk vooral zaden van vaste planten, grassen die vele jaren oud worden. Juist de zaden van die planten eten ook zwartkop boszwalauwen graag. Zo foerageren de twee soorten vaak samen, met als groot voordeel voor de hoodeds; de zwaluwen slaan onmiddellijk alarm bij dreiging van gevaar.
Naast graszaden worden ook bessen en bloemen gegeten.

Hoodedparkieten leven vaak als koppel en soms solitair, groepen worden eigenlijk nooit gezien. Vooral in de broedtijd kunnen ze zeer agressief zijn tegen soortgenoten, elk koppel heeft dan een territorium, niet groot, maar wel zeer fel verdedigd.

Broeden doen deze vogels in termietenheuvels. Ze wachten tot de regentijd aanbreekt, zodat de heuvels wat poreuzer zijn en maken er dan gangen en een nestholte in. De termieten houden de heuvel zelf al op een constante temperatuur en de pop kan daardoor af en toe wat langer van de eieren blijven tijdens het broeden. Als "tegenprestatie" eten de hoodedparkieten hun gastheren niet op.

De pop legt per legsel meestal 4 witte eieren die al na 3 weken uitkomen. Beide ouders voeren de jongen en doen dit ook nog een kleine maand nadat deze zijn uitgevlogen. Daarna moeten ze zichzelf redden en een eigen plekje vinden. Het duurt ruim anderhalf jaar voor de jongen helemaal uitgegroeid en op kleur zijn.
Hoodedparkieten kunnen in het wild tussen de 15 en 20 jaar oud worden.

Terug naar boven


Copyright Allevogels.nl
Overname van foto's en/of artikelen is niet toegestaan zonder uitdrukkelijke toestemming van de beheerder van allevogels.nl. De copyright-rechten blijven te allen tijde bij de oorspronkelijke auteur cq fotograaf, geheel in overeenstemming met de Wet.