allevogels


advertentieruimte

Casuaris casuaris

Helmkasuaris - Casuaris casuaris - Cassowary

De helmkasuaris is de grootste van de drie soorten binnen de familie Casuariidae. Hij is ruim 180 cm groot en weegt wel 60 kilo. Eigenlijk moeten we zeggen "zij", want het vrouwtje is groter dan het mannetje. Ook is het vrouwtje feller gekleurd, een fenomeen dat niet vaak voorkomt in de vogelwereld, de edelpapegaai is de enige andere vogel die wij kennen waar dat ook voor geldt.

Een van de opvallende kenmerken van deze vogel is de helm, deze is van hard maar veerkrachtig materiaal en er zijn verschillende theorieën over het doel van dit forse aangroeisel.
Sommige onderzoekers menen dat de helm letterlijk als helm gebruikt wordt om de kop te beschermen als de vogels tegen takken lopen in de dichte begroeiing.
Een andere groep denkt dat het een klankkast is, helmkasuarissen kunnen namelijk extreem lage tonen produceren, die alleen hoorbaar zijn voor soortgenoten.
De derde mening is dat het uiterlijke geslachtskenmerken zijn.

Naast de helmkasuaris zijn er nog de noordelijke- of oranjehalskasuaris (Casuarius unappendiculatus) en de dwergkasuaris (Casuarius bennetti). Kasuarissen blijken verwant te zijn aan de andere grote loopvogels van de wereld, de emoe in Australië, de struisvogel in Afrika en de nandoe in Amerika.

Helmkasuarissen leven soms in kleine groepjes maar meestal alleen. Ze trekken door dichte en vochtige wouden in het noordoosten van Australië en in Nieuw Guinea. Ze kunnen niet vliegen, ze hebben wel vleugels, maar de veren hebben geen haakjes aan de baarden. Deze veren grijpen dus niet in elkaar zoals bij andere vogels, daardoor hebben ze geen dragend vermogen (meer).

Omdat hun leven zich op de grond afspeelt, zoeken ze daar ook hun voedsel. Dat bestaat uit afgevallen fruit (een groot deel van het menu), insecten, reptielen, slangen en kleine zoogdieren. Grotere prooien doden ze met hun poten. Vanwege het formaat zijn deze poten al erg doeltreffend, maar ze bevatten ook nog een vlijmscherp uitsteeksel aan de middelste tenen. Dat gecombineerd met de enorme kracht van een dier van 60 kilo, maakt dat niet veel kleine dieren een kans maken tegen een hongerige kasuaris.

Nog een hulpmiddel is het feit dat kasuarissen veel vruchten kunnen eten die voor andere vogels giftig zijn. Een aantal boomsoorten produceert speciaal "giftige" vruchten die alleen deze lopende reuzen eten, juist omdat de zaden in de vruchten dan over een groot gebied verspreid en sterker worden in de ontlasting. De zaden van o.a. de Ryparosa (een typische regenwoudboom) blijken zelfs 2 maal beter en krachtiger te zijn als ze het spijsverteringskanaal van een kasuaris gepasseerd zijn.

Als het broedseizoen begint, vormen zich koppels die een fors territorium verdedigen. Onder andere met zeer hard roepen laten ze weten dat een plek bezet is. De man bouwt van kruidige planten een luchtig nest op de grond. Een soort matras van een meter doorsnee en 10 tot 15 cm hoog. Door de hoogte en de luchtige structuur blijven de eieren niet te lang nat na een regenbui, een dagelijks voorkomend verschijnsel in hun leefgebied.

Na diverse paringen legt de hen gemiddeld 5 eieren. Daarna is haar rol uitgespeeld en mag ze vertrekken. De man broedt de eieren uit in ongeveer 55 dagen. Hij voedt ook helemaal zelf de jongen op, daar is hij nog ruim een half jaar zoet mee. Een man met jongen is ronduit gevaarlijk te noemen, menselijke eier-rovers of stropers die jongen willen stelen, worden soms zelfs gedood.
Al die tijd gaan de jongen 's nachts terug in het nest om te slapen. De jongen blijven een maand of 7 bruin gestreept, de beste schutkleur en ze komen pas helemaal op kleur als ze ongeveer anderhalf jaar oud zijn.

Terug naar boven


Copyright Allevogels.nl
Overname van foto's en/of artikelen is niet toegestaan zonder uitdrukkelijke toestemming van de beheerder van allevogels.nl. De copyright-rechten blijven te allen tijde bij de oorspronkelijke auteur cq fotograaf, geheel in overeenstemming met de Wet.